Sedacja

A zatem widzimy się w gabinecie. Jeśli to nie jest wizyta adaptacyjna albo profilaktyczna poświęcona higienie to prawdopodobnie będzie bolało 🙂 albo inaczej do niedawna bolało na pewno.

Zgodnie z tendencjami w całej medycynie, w tym w stomatologii, kontrola i przeciwdziałanie bólowi staje się podstawowym elementem leczenia. Współczesna anestezjologia i farmakologia pozwala na zniesienie doznań bólowych w 90 do nawet 99% przypadków. Czasem lekarz zanim rozpocznie właściwe leczenie podejmuje decyzję o podaniu leków przeciwzapalnych, co zwiększa skuteczność leczenie bezbólowego.

Zatem skoro może boleć albo co gorsza już boli to pojawia się strach i lęk. Brrrr – powszechny i dotyczący praktycznie wszystkich grup wiekowych. Stopień nasilenia lęku jest wypadkową zarówno cech osobowości, jak również doświadczeń własnych. Szczególną grupę pacjentów o bardzo złożonych potrzebach stanowią dzieci. Nie tylko z racji swojej delikatności emocjonalnej, ale także empatii, które przekazują dzieciom rodzice, koledzy itp. Kreujemy w ten sposób bardzo nerwowe i lękliwe zachowania dziecka w trakcie wizyty w gabinecie stomatologicznym – tzw. wyuczony strach.

Rolą lekarza stomatologa jest zatem opanowanie strachu, lęku i bólu. Zanim dojdziemy do właściwego znieczulenia stosujemy całą paletę środków służących przygotowaniu (tzw. sedacji, czyli uspokojeniu). Sedajca jest bardzo istotna na każdym etapie wyprawy do gabinetu, od domu, poprzez poczekalnię, aż po gaz rozweselający podawany w mieszance z „księżniczką Elzą” już na fotelu. Podanie środków uspokajających w zestawieniu ze znieczuleniem miejscowym naukowo określona jest jako sedoanalgezję.

Sedoanalgezja, czyli jednoczesne opanowanie lęku i bólu stanowi podstawowe

założenie współczesnej współpracy lekarz-pacjent.

W poniższych zakładkach znajdziecie więcej informacji o tym, co i kiedy stosujemy.

SEDACJA FARMAKOLOGICZNA

Gdy doświadczenie, umiejętności i właściwe podejście lekarza dentysty okazują się niewystarczające konieczne jest uspokojenie, rozluźnienie, zrelaksowanie pacjenta. Dzięki podanym lekom znosimy napięcie emocjonalne. Niektóre środki pozwalają nam także na uzyskaniu niepamięci wstecznej.

W stomatologii najczęściej stosujemy:

1) Hydroksyzynę (nazwy handlowe: Hydroxisinum; Atarax)- lek uspokajający i przeciwlękowy. Zmniejsza stan napięcia wewnętrznego, niepokój, napięcie lękowe i mięśniowe. Wykazuje właściwości przeciwhistaminowe, cholinolityczne, przeciwbólowe i przeciwwymiotne. Wchłania się szybko z przewodu pokarmowego i wykazuje działanie farmakologiczne już po ok. 15–30 min. Stężenie maksymalne osiągane jest po ok. 2 h.

Hydroksyzyna przenika przez barierę krew-mózg oraz przez barierę łożyskową, osiągając większe stężenia w organizmie płodu niż matki. Działanie utrzymuje się przez 6–8 h. Hydroksyzyna jest w znacznym stopniu metabolizowana i wydalana przez nerki.

Więcej przeczytacie tutaj : http://bazalekow.mp.pl/leki/doctor_subst.html?id=379

O konieczności, dawce i sposobie podania leku przed wizytą dowiecie się od lekarza dentysty.

2) Dornicum – Midazolam to lek o bardzo szybkim i silnym działaniu nasennym i uspokajającym; działa także przeciwlękowo, przeciwdrgawkowo oraz obniża napięcie mięśniowe. Charakteryzuje się szybkim początkiem i krótkim czasem działania. Preparat jest wskazany do stosowania m.in. jako premedykacja przed zabiegami chirurgicznymi. Nie wywołuje senności w ciągu następnego dnia. Cechą charakterystyczną tego leku jest niepamięć. Objawom niepamięci może towarzyszyć zachowanie nieadekwatne do sytuacji. Zjawiska te występują najczęściej w kilka godzin po zastosowaniu preparatu, w tym czasie pacjent powinien mieć możliwość nieprzerwanego 7–8-godzinnego snu.

Więcej o leku tutaj: http://bazalekow.mp.pl/leki/item?item_id=30871

Dornicum to lek silny, psychoaktywny, o oddziaływaniu znacznie mocniejszym niż np. hydroksyzyna. Musi być stosowany rozważnie, rzadko i pod absolutną kontrolą. Niekontrolowane reakcje na lek mogą być trudne nie tylko dla personelu, ale także dla Rodziców/Opiekunów małych pacjentów.

W naszej praktyce jesteśmy zwolennikami użycia do sedacji w podtlenku azotu, ewentualnie wspartego farmakologicznie np. hydroksyzyną.

SEDACJA WZIEWNA- gaz rozweselający

Sedację gazem rozweselającym można określić jako stan fizycznego odprężenia i przyjemnego oszołomienia. Stan ten osiągamy w czasie wdychania mieszaniny podtlenku azotu i tlenu oraz pod wpływem sugestii hipnotycznych przy jednoczesnym zachowaniu u pacjenta świadomości i pełnej przytomności. Pacjent otrzymuje zawsze dużą ilość tlenu (zazwyczaj od 50 do 60%). Metoda ta jest w pełni bezpieczna. Stosowana u dzieci, dorosłych i kobiet w ciąży (2,3 trymestr).

Przeciwwskazania do sedacji:

  • katar, niedrożność nosa, znacząco przerośnięte migdałki;
  • implant ślimakowy w uchu;
  • mukowiscydoza, porfiria – choroba genetyczna;
  • stwardnienie rozsiane;
  • 1 trymestr ciąży;

Przygotowanie pacjenta do sedacji:

  • 2 godziny przed zabiegiem pacjent nie może jeść i pić;
  • proszę ćwiczyć w domu oddychanie przez nos przy otwartych ustach – „wąchanie kwiatów”;
  • przed zabiegiem nie można spożywać alkoholu, być pod wpływem narkotyków;
  • przed zabiegiem nie można przyjmować leków uspokajających (barbituranów np. Luminal), leków nasennych;
  • 30 minut po zabiegu nie można prowadzić auta.
Zapraszam
lek. dent. Renata Sznajder